
Το υπουργείο Οικονομικών Υποθέσεων της Ταϊβάν επιβεβαίωσε ότι οι συνομιλίες για τη συμμετοχή της χώρας στο έργο υγροποιημένου φυσικού αερίου της Αλάσκας προχωρούν. Η κρατική CPC Corporation σχεδιάζει να αγοράζει 6 εκατομμύρια τόνους LNG ετησίως μόλις ξεκινήσει η παραγωγή, και εξετάζει επένδυση έως 4,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο έργο, με βάση επιστολή προθέσεων που υπογράφηκε τον Μάρτιο του 2025. Ο Αμερικανός πρόεδρος μίλησε δημόσια για αγορά του 30% της παραγωγής επί είκοσι χρόνια.
Το μέγεθος του έργου
Το σχέδιο προβλέπει αγωγό μήκους 1.299 χιλιομέτρων που θα μεταφέρει αέριο από τη βόρεια Αλάσκα προς τα νότια παράλια της πολιτείας, όπου θα λειτουργήσει τερματικός σταθμός υγροποίησης. Η δυναμικότητα υπολογίζεται σε 20 εκατομμύρια τόνους ετησίως, οπότε η ποσότητα της Ταϊβάν αντιστοιχεί περίπου στο 30% της παραγωγής. Οι εκτιμήσεις για το συνολικό κόστος κινούνται από 44 έως 54 δισεκατομμύρια δολάρια, γεγονός που καθιστά τη χρηματοδότηση το κρίσιμο σημείο όλης της προσπάθειας.
Τι μένει να κλειδώσει
Οι διαχειριστές του έργου έχουν συγκεντρώσει συμφωνίες για περίπου 13 εκατομμύρια τόνους ετησίως, με αγοραστές από την Ασία και με τη γαλλική TotalEnergies, και χρειάζονται άλλα 3 εκατομμύρια τόνους. Πιο σημαντική ακόμη είναι η μετατροπή των επιστολών προθέσεων σε δεσμευτικές συμβάσεις αγοραπωλησίας, κάτι που απαιτούν οι χρηματοδότες. Η τελική επενδυτική απόφαση για τον αγωγό στοχεύεται στο τέλος του 2026 και για τον σταθμό υγροποίησης μέσα στο 2027. Οι πρώτες εξαγωγές τοποθετούνται στο 2031 και οι παραδόσεις προς την Ταϊβάν από το 2032. Το υπουργείο δεν ανέφερε αν έχει υπογραφεί δεσμευτική σύμβαση, σημειώνοντας ότι τα ποσοστά συμμετοχής και οι επιμέρους όροι θα καθοριστούν σε επόμενες διαπραγματεύσεις.
Γιατί ενδιαφέρει την Ευρώπη
Νέα δυναμικότητα υγροποίησης στον Ειρηνικό δεν αφορά μόνο την Ασία. Όσο περισσότερα φορτία διατίθενται παγκοσμίως από το 2031 και μετά, τόσο χαλαρώνει η ανταγωνιστική πίεση μεταξύ Ευρώπης και Ασίας για τα ίδια φορτία, πίεση που τα τελευταία χρόνια έχει κρατήσει υψηλές τις ευρωπαϊκές τιμές αερίου. Η Ελλάδα, που εισάγει LNG και λειτουργεί ως κόμβος προς τα Βαλκάνια, επηρεάζεται έμμεσα από αυτή την ισορροπία.
Για τον ιδιώτη επενδυτή η ουσία βρίσκεται στον χρονικό ορίζοντα. Πρόκειται για έργο της επόμενης δεκαετίας, με ανοιχτό ζήτημα χρηματοδότησης και με ιστορικό καθυστερήσεων, οπότε επηρεάζει τις προσδοκίες για τις τιμές αερίου μετά το 2030 και όχι τη σημερινή αγορά ενέργειας, η οποία παραμένει υπό την επιρροή των γεωπολιτικών εντάσεων.
Πηγές στοιχείων, Υπουργείο Οικονομικών Υποθέσεων της Ταϊβάν, CPC Corporation Taiwan, Alaska LNG.
Το παρόν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή ή σύσταση αγοράς ή πώλησης.






