Είπε ο Τραμπ «θα αποφασίσω σε δυο βδομάδες αν θα επιτεθώ στο Ιράν». Δηλαδή τι μας λέει ο άνθρωπος; «Καθίστε όλοι στον πάγο και περιμένετε να δω πώς ξύπνησα σήμερα». Και την ώρα που το πετρέλαιο τραβάει την ανηφόρα και το κόστος για τις αεροπορικές εκτοξεύεται, η μετοχή της Aegean κάνει ελεύθερη πτώση. Σαν να μην τρέχει τίποτα.
Μέσα σε έξι συνεδριάσεις, η μετοχή της Aegean έχασε 13,85%. Όχι 1-2%, όχι όσο και οι μεγάλες εταιρείες του κλάδου, αλλά σχεδόν 14%.
Πού είναι η διοίκηση; Πού είναι το buy back που διαφημιζόταν; Έχουν περάσει δυόμισι μήνες από τότε που αγόρασαν τις τελευταίες ίδιες μετοχές. Τότε πλήρωσαν 10,94 ευρώ για 9.000 μετοχές. Τώρα που η μετοχή είναι κάτω από τα 12, γιατί δεν αγοράζουν; Δεν πιστεύουν ούτε οι ίδιοι ότι θα ανέβει ξανά;
Η εταιρεία υποτίθεται ότι έχει 780.000 ίδιες μετοχές, δηλαδή το 0,865% του συνόλου. Και λοιπόν; Τι σημασία έχει αν όταν η μετοχή τσακίζεται δεν σηκώνουν το χέρι να τη στηρίξουν; Τόσο καιρό δεν μας έλεγαν ότι πιστεύουν στο μέλλον και στην αξία της; Πού πήγε όλο αυτό;
Χτες έσπασε και το ψυχολογικό όριο του 1 δισ. στην κεφαλαιοποίηση. Κι όλα αυτά σε μια περίοδο που οι ειδήσεις από τη Μέση Ανατολή είναι μαύρες κι άραχνες, τα καύσιμα ανεβαίνουν και η ψυχολογία του επενδυτή είναι ήδη στο ναδίρ. Και το ερώτημα είναι απλό: Τι μήνυμα περνάει η Aegean στους μετόχους της όταν κάθεται με σταυρωμένα χέρια;
Η κατάσταση είναι δύσκολη, κανείς δεν το αρνείται. Ο πόλεμος Ισραήλ – Ιράν έχει ρίξει βαριά σκιά και ήδη υπάρχουν ακυρώσεις πτήσεων. Το Ισραήλ είναι μικρό μέρος του δικτύου της Aegean, λένε κάποιοι. Ναι, αλλά σε τέτοιες εποχές και το παραμικρό χτυπάει. Όταν πετάς με χαμηλά περιθώρια κέρδους, κάθε πτώση στο revenue φαίνεται στο ταμείο.
Προσθέστε και το γεγονός ότι το βαρέλι έφτασε τα 75 δολάρια. Αν μείνουν εκεί τα καύσιμα, τότε μιλάμε για μεγάλο πρόβλημα κόστους. Οι προμήθειες ανεβαίνουν, το περιθώριο πέφτει, και η Aegean δεν έχει πολλά περιθώρια για να κάνει «μούτρα».
Κι από πάνω έρχεται και η οικονομική στασιμότητα στην Ευρώπη. Ο κόσμος μετράει και το τελευταίο ευρώ πριν πάει διακοπές. Αν πέσει κι άλλο η ζήτηση για ταξίδια, θα μιλάμε για διπλό χτύπημα: και κόστη στα ύψη, και κρατήσεις στα τάρταρα.
Ο Βασιλάκης καλείται ξανά να πάρει δύσκολες αποφάσεις. Όμως τα λόγια δεν αρκούν. Η αγορά θέλει πράξεις. Αν η ίδια η εταιρεία δεν δείχνει εμπιστοσύνη στη μετοχή της, γιατί να δείξει ο μικροεπενδυτής;
Για την ώρα, το μόνο που φαίνεται είναι σιωπή και αμηχανία. Και η μετοχή να γράφει κόκκινο κάθε μέρα. Αν δεν αλλάξει κάτι σύντομα, το καλοκαίρι της Aegean θα είναι πιο θερμό απ’ ό,τι αντέχει.
Share
Tweet
