Ο δείκτης τιμών των προσωπικών καταναλωτικών δαπανών στις ΗΠΑ, το μέτρο πληθωρισμού που παρακολουθεί κατά προτεραιότητα η Federal Reserve, αυξήθηκε 0,5% τον Σεπτέμβριο σε μηνιαία βάση και 3,6% σε ετήσια. Ο δομικός δείκτης, που εξαιρεί τρόφιμα και ενέργεια, ανέβηκε 0,3% τον μήνα και 3,1% τον χρόνο. Και τα δύο μεγέθη παραμένουν σημαντικά πάνω από τον στόχο του 2%, σε μια οικονομία που εξακολουθεί να αναπτύσσεται με ισχυρό ρυθμό.
Εισοδήματα και δαπάνες
Το προσωπικό εισόδημα αυξήθηκε 54,5 δισεκατομμύρια δολάρια ή 0,2% και το διαθέσιμο εισόδημα 52,7 δισεκατομμύρια δολάρια, επίσης 0,2%. Οι καταναλωτικές δαπάνες ανέβηκαν 113,1 δισεκατομμύρια δολάρια ή 0,5%, με 78,1 δισεκατομμύρια να κατευθύνονται σε υπηρεσίες και 35,1 δισεκατομμύρια σε αγαθά. Το κρίσιμο σημείο βρίσκεται στις πραγματικές τιμές. Οι δαπάνες σε σταθερές τιμές αυξήθηκαν μόλις 2,6 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή λιγότερο από 0,1%, ενώ το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα μειώθηκε 0,3%. Με απλά λόγια, οι Αμερικανοί ξόδεψαν περισσότερα χρήματα για πρακτικά την ίδια ποσότητα αγαθών και υπηρεσιών.
Το μαξιλάρι αποταμίευσης λεπταίνει
Η αποταμίευση διαμορφώθηκε στα 911,1 δισεκατομμύρια δολάρια και το ποσοστό αποταμίευσης στο 3,8% του διαθέσιμου εισοδήματος. Η αμερικανική κατανάλωση συνεχίζει δηλαδή να στηρίζει την οικονομία, αλλά το κάνει πληρώνοντας υψηλότερες τιμές και αφήνοντας λιγότερα στην άκρη.
Η στάση της κεντρικής τράπεζας
Στη συνεδρίαση της 28ης Οκτωβρίου η Federal Reserve διατήρησε το εύρος στόχου στο 3,75 έως 4%, με ψήφους δέκα προς δύο. Οι δύο διαφωνούντες ζήτησαν αύξηση ενός τετάρτου της εκατοστιαίας μονάδας, δηλαδή το αντίθετο από χαλάρωση. Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι ο πληθωρισμός παραμένει υψηλός, ότι η δραστηριότητα επεκτείνεται με ισχυρό ρυθμό και ότι οι νέες θέσεις εργασίας συμβαδίζουν με το εργατικό δυναμικό. Είναι διατύπωση που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο αυστηρότερης πολιτικής.
Τι σημαίνει για τον επενδυτή
Πληθωρισμός στο 3,6% μαζί με ισχυρή ανάπτυξη σημαίνει ότι το σενάριο γρήγορων μειώσεων επιτοκίων απομακρύνεται. Για τα χαρτοφυλάκια αυτό αφορά κυρίως τα ομόλογα μεγάλης διάρκειας, που υποφέρουν όταν οι αποδόσεις ανεβαίνουν, και τις μετοχές ανάπτυξης με απαιτητικές αποτιμήσεις. Αντίθετα, τα βραχυπρόθεσμα έντοκα και οι κλάδοι που μπορούν να μετακυλίσουν το κόστος αποκτούν σχετικό πλεονέκτημα. Για τον ευρωπαίο επενδυτή προστίθεται και η διάσταση του νομίσματος, καθώς η απόκλιση πολιτικής ανάμεσα στη Federal Reserve και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επηρεάζει την ισοτιμία και τελικά την απόδοση σε ευρώ.
Πηγές στοιχείων, Bureau of Economic Analysis, Federal Reserve.
Το παρόν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή ή σύσταση αγοράς ή πώλησης.
