Η παγκόσμια ζήτηση φυσικού αερίου αναμένεται να υποχωρήσει 0,5% μέσα στο 2026, κυρίως λόγω της μικρότερης χρήσης στην ηλεκτροπαραγωγή και στη βιομηχανία, σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας για την αγορά φυσικού αερίου. Πρόκειται για την τρίτη ετήσια συρρίκνωση μέσα σε επτά χρόνια. Η παγκόσμια προσφορά υγροποιημένου φυσικού αερίου εκτιμάται ότι θα κλείσει τη χρονιά σχεδόν αμετάβλητη σε σχέση με το 2025.
Το σοκ στα στενά του Ορμούζ
Η βασική αιτία της στενότητας είναι η διακοπή των ροών από τον Περσικό Κόλπο. Η προσφορά υγροποιημένου φυσικού αερίου από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υποχώρησε σχεδόν 80% στο διάστημα Μαρτίου με Ιούνιο έναντι των ίδιων μηνών του 2025, σε μια διαδρομή που διακινούσε περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς. Μετά την ενδιάμεση συμφωνία ΗΠΑ και Ιράν στα μέσα Ιουνίου οι διελεύσεις αυξάνονται, παραμένουν όμως πολύ κάτω από τα επίπεδα πριν τη σύγκρουση. Ο Οργανισμός προειδοποιεί ότι, αν η πλήρης επαναλειτουργία του περάσματος καθυστερήσει, το 2026 μπορεί να καταγράψει την πρώτη ετήσια πτώση της παγκόσμιας προσφοράς υγροποιημένου αερίου από το 2012. Οι ζημιές στις εγκαταστάσεις του Ras Laffan καθυστερούν επιπλέον το σχεδιαζόμενο πρόγραμμα επέκτασης δυναμικότητας του Κατάρ.
Τα ευρωπαϊκά αποθέματα στο επίκεντρο
Η Ευρώπη μπαίνει στη χειμερινή περίοδο με τα χαμηλότερα αποθέματα αερίου της τελευταίας δεκαετίας και ο Οργανισμός εκτιμά ότι θα υποχωρήσουν σε ιστορικά χαμηλό κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Σε ένα δυσμενές σενάριο με περαιτέρω διαταραχή των ροών και ασυνήθιστα κρύο καιρό, τα αποθέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσαν να πέσουν κάτω από το 10% στο τέλος Μαρτίου. Το κρίσιμο σημείο για τη συνέχεια είναι ότι η αναπλήρωση των δεξαμενών θα απαιτήσει αυξημένες εισαγωγές όλο το καλοκαίρι του 2027, κάτι που παρατείνει τη στενότητα και στην επόμενη χρονιά.
Τιμές και ανακατανομή της ζήτησης
Οι τιμές στην Ασία και στην Ευρώπη έχουν αποκλιμακωθεί από τα υψηλά του Μαρτίου, παραμένουν όμως σαφώς πάνω από τα επίπεδα του 2025. Η μείωση της ζήτησης στο πρώτο εξάμηνο προήλθε σε μεγάλο βαθμό από τη Μέση Ανατολή, όπου η στενότητα προσφοράς και οι ζημιές σε ενεργοβόρες βιομηχανίες περιόρισαν την κατανάλωση. Στην Ασία η ζήτηση αποδυναμώθηκε λόγω των υψηλότερων τιμών και μέτρων πολιτικής που ενθαρρύνουν τη στροφή προς τον λιγνίτη και τον άνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή. Νέα έργα σε Βόρεια Αμερική, Αφρική και Αυστραλία στηρίζουν την προσφορά, αλλά οι επιπτώσεις της υστέρησης συγκεντρώνονται κατά τον Οργανισμό στα έτη 2026 και 2027.
Τι σημαίνει πρακτικά για τον επενδυτή
Για τον Έλληνα ιδιώτη επενδυτή το συμπέρασμα είναι διπλό. Πρώτον, το κόστος ενέργειας παραμένει ανοδικός κίνδυνος για τα περιθώρια των ενεργοβόρων βιομηχανιών και για τον πληθωρισμό της ευρωζώνης, κάτι που περιορίζει τα περιθώρια χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Δεύτερον, η μεταβλητότητα στις τιμές αερίου ευνοεί τους παραγωγούς και τους εμπόρους ενέργειας, ενώ επιβαρύνει τους τελικούς καταναλωτές και τις επιχειρήσεις με σταθερά τιμολόγια. Ένα απότομο ψύχος στο τέλος του χειμώνα θα είναι το κρίσιμο τεστ.
Πηγές, Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας, τριμηνιαία έκθεση για την αγορά φυσικού αερίου.
Το παρόν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή ή σύσταση αγοράς ή πώλησης.
