Ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αερίου στον κόσμο μετατρέπεται σε αγοραστή. Η κρατική QatarEnergy συμφώνησε μέσα στον Οκτώβριο δύο μακροχρόνια συμβόλαια προμήθειας συνολικά περίπου επτά εκατομμυρίων τόνων ετησίως από αμερικανικά τερματικά, κίνηση που κατά τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας, Saad Sherida al-Kaabi, την καθιστά τον μεγαλύτερο αγοραστή αμερικανικού LNG. Αιτία είναι το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, από τα οποία περνούν σήμερα ελάχιστα φορτία.
Τα δύο συμβόλαια
Το πρώτο αφορά έως τέσσερα εκατομμύρια τόνους ετησίως από τη Cheniere Energy, με φορτία από τα τερματικά Sabine Pass και Corpus Christi και παραδόσεις που ξεκινούν το 2031 και εκτείνονται έως το 2054. Το δεύτερο αφορά τρία εκατομμύρια τόνους ετησίως από τη Woodside Energy και το υπό κατασκευή έργο Louisiana LNG, για είκοσι χρόνια με έναρξη το 2030 και παράδοση στο λιμάνι φόρτωσης. Στο αμερικανικό αποτύπωμα του Κατάρ περιλαμβάνεται και η συμμετοχή του στο έργο Golden Pass LNG.
Γιατί ο εξαγωγέας αγοράζει αέριο
Τον Μάρτιο ιρανικός πύραυλος έπληξε δύο από τις δεκατέσσερις μονάδες υγροποίησης στη Ras Laffan, αφαιρώντας περίπου το 17% της εξαγωγικής δυναμικότητας της χώρας. Η εταιρεία υπολόγισε την απώλεια εσόδων σε περίπου 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως και τον χρόνο αποκατάστασης σε τρία χρόνια. Παράλληλα, έχει επικαλεστεί ανωτέρα βία σε μέρος των μακροχρόνιων συμβολαίων της, με την τελευταία παράταση για παραδόσεις προς Ασία και Ευρώπη να φτάνει έως το τέλος Δεκεμβρίου 2026. Όπως έχει επισημάνει ο al-Kaabi, το πρόβλημα είναι ότι το LNG δεν μεταφέρεται με αγωγούς.
Τι αλλάζει στην παγκόσμια αγορά
Η κίνηση έχει σημασία πέρα από το Κατάρ. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, περίπου 300 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νέας δυναμικότητας υγροποίησης προστίθενται παγκοσμίως από το 2025 έως το 2030, αυξάνοντας την προσφορά κατά περίπου 50%. Πάνω από το μισό αυτής της δυναμικότητας είναι αμερικανικό και περίπου ένα τέταρτο καταριανό. Το κόστος παραγωγής στο Κατάρ παραμένει στα 3 με 5 δολάρια ανά εκατομμύριο βρετανικές θερμικές μονάδες, περίπου το μισό από πολλά αμερικανικά έργα, και η εταιρεία σχεδιάζει να σχεδόν διπλασιάσει την παραγωγή της έως το 2030, με τις πρώτες νέες μονάδες στις αρχές του επόμενου έτους.
Τι σημαίνει πρακτικά
Για τον Έλληνα επενδυτή και καταναλωτή το ζήτημα είναι διπλό. Από τη μία, η στροφή του Κατάρ στην αμερικανική προσφορά σημαίνει ότι η Ευρώπη ανταγωνίζεται πλέον και έναν παραδοσιακό προμηθευτή για τα ίδια φορτία, κάτι που στηρίζει τις τιμές αερίου και ρεύματος όσο ο Ορμούζ παραμένει κλειστός. Από την άλλη, οι μακροχρόνιες συμβάσεις δείχνουν ότι η αγορά προεξοφλεί σοβαρή αύξηση της προσφοράς προς το τέλος της δεκαετίας. Οι εταιρείες υποδομών υγροποίησης και μεταφοράς αερίου είναι οι άμεσα ωφελημένες, ενώ η έκθεση σε βιομηχανίες έντασης ενέργειας παραμένει ευαίσθητη στο γεωπολιτικό ρίσκο.
Πηγές στοιχείων, QatarEnergy, Cheniere Energy, Woodside Energy, Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας.
Το παρόν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή ή σύσταση αγοράς ή πώλησης.
