Η Γαλλία δανείζεται ακριβότερα και οι επενδυτές κάνουν συγκρίσεις με την Ελλάδα

Το περιθώριο του γαλλικού δεκαετούς έναντι του γερμανικού ανέβηκε στις 109,9 μονάδες βάσης, με το χρέος στο 117,6% του ΑΕΠ και τον προϋπολογισμό του 2027 ανοιχτό πολιτικό ζήτημα.

Η διαφορά απόδοσης μεταξύ του γαλλικού και του γερμανικού δεκαετούς ομολόγου ανέβηκε στις 109,9 μονάδες βάσης στις 24 Σεπτεμβρίου, από 85,5 μονάδες στις 9 Σεπτεμβρίου, με το γαλλικό δεκαετές στο 4,67% και το γερμανικό στο 3,57%. Ο μέσος όρος του τελευταίου δωδεκαμήνου ήταν κοντά στις 74 μονάδες και το χαμηλό στις 59, οπότε η κίνηση των τελευταίων δύο εβδομάδων είναι σημαντική για μια αγορά που θεωρούνταν έως πρόσφατα πυρήνας της Ευρωζώνης.

Τι δείχνουν τα επίσημα στοιχεία χρέους

Με βάση τα στοιχεία της Eurostat για το πρώτο τρίμηνο του 2026, το γαλλικό δημόσιο χρέος ανήλθε στο 117,6% του ΑΕΠ. Στην ίδια μέτρηση η Ελλάδα βρίσκεται στο 143,5%, η Ιταλία στο 138,9%, το Βέλγιο στο 109,1%, η Ισπανία στο 101,6% και η Γερμανία στο 64,4%, ενώ ο μέσος όρος της Ευρωζώνης είναι 88,9% και ανέβηκε 1,2 ποσοστιαίες μονάδες σε ένα τρίμηνο. Το γαλλικό επίπεδο παραμένει χαμηλότερο από το ελληνικό, όμως η κατεύθυνση είναι αντίθετη, καθώς το ελληνικό χρέος αποκλιμακώνεται ενώ το γαλλικό ανεβαίνει.

Ο προϋπολογισμός και οι στόχοι της κυβέρνησης

Το γαλλικό υπουργείο Οικονομικών τοποθετεί τον λόγο χρέους προς ΑΕΠ στο 119,3% για το 2026 και στο 121,7% για το 2027. Το έλλειμμα εκτιμάται στο 5,4% του ΑΕΠ φέτος, με στόχο 5,0% το επόμενο έτος, ενώ η κυβέρνηση του Σεμπαστιάν Λεκορνού προωθεί πακέτο δημοσιονομικής προσαρμογής 54 δισεκατομμυρίων ευρώ που συνδυάζει συγκράτηση δαπανών, αυξήσεις φόρων και στοχευμένες εξοικονομήσεις. Οι συνολικές δαπάνες της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται να φτάσουν στο 57,1% του ΑΕΠ το 2026 και στο 56,9% το 2027, από τα υψηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη. Η ψήφιση του προϋπολογισμού παραμένει ανοιχτό πολιτικό ζήτημα σε ένα κοινοβούλιο χωρίς σταθερή πλειοψηφία.

Γιατί γίνεται η σύγκριση με το 2010

Η σύγκριση που ακούγεται στην αγορά ομολόγων δεν αφορά το μέγεθος του χρέους αλλά τον μηχανισμό. Όπως και τότε, η αγορά τιμολογεί την αδυναμία μιας κυβέρνησης να περάσει δημοσιονομικά μέτρα, όχι κάποιο αιφνίδιο μακροοικονομικό σοκ. Η διαφορά είναι ότι η Γαλλία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης και τα ομόλογά της χρησιμοποιούνται ευρύτατα ως εξασφάλιση στο τραπεζικό σύστημα, οπότε μια σοβαρή ανατιμολόγηση δεν θα έμενε τοπικό γεγονός. Ταυτόχρονα υπάρχουν εργαλεία που δεν υπήρχαν το 2010, όπως ο μηχανισμός προστασίας της μετάδοσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Τι σημαίνει πρακτικά για τον Έλληνα επενδυτή

Το πρώτο πράγμα που αλλάζει είναι η σχετική κατάταξη. Τα ελληνικά ομόλογα έχουν πάψει να αποτιμώνται ως ο ασθενής κρίκος και σε κάποιες διάρκειες δανείζονται φθηνότερα από τα γαλλικά, κάτι που έχει σημασία για όποιον κρατά ευρωπαϊκά ομολογιακά αμοιβαία κεφάλαια. Το δεύτερο είναι ότι η διεύρυνση των περιθωρίων στην Ευρωζώνη πιέζει συνήθως τις τραπεζικές μετοχές και ενισχύει τη μεταβλητότητα σε όλες τις αγορές της περιοχής, ανεξάρτητα από τα θεμελιώδη κάθε χώρας. Η παρακολούθηση της πορείας του γαλλικού προϋπολογισμού τους επόμενους μήνες είναι επομένως χρήσιμη ακόμη και για χαρτοφυλάκια χωρίς άμεση έκθεση στη Γαλλία.

Το παρόν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή ή σύσταση αγοράς ή πώλησης.

Πηγές στοιχείων, Eurostat (στοιχεία δημόσιου χρέους πρώτου τριμήνου 2026), γαλλικό υπουργείο Οικονομικών, αποδόσεις κρατικών ομολόγων δευτερογενούς αγοράς.

Add a comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Keep Up to Date with the Most Important News

By pressing the Subscribe button, you confirm that you have read and are agreeing to our Privacy Policy and Terms of Use