Ο χαλκός στο Χρηματιστήριο Μετάλλων του Λονδίνου έγραψε νέο ιστορικό υψηλό αυτή την εβδομάδα. Το τρίμηνο συμβόλαιο ξεπέρασε τα 14.700 δολάρια ανά τόνο και άγγιξε επίπεδα κοντά στα 14.780 δολάρια, πριν υποχωρήσει προς τα 14.630 δολάρια. Από την αρχή του έτους το μέταλλο κερδίζει περίπου 18%, ενώ στο αμερικανικό Comex η τιμή κινείται γύρω από τα 6,7 δολάρια ανά λίβρα. Το παράδοξο είναι ότι, ενώ η τιμή τρέχει, οι μονάδες που μετατρέπουν το μετάλλευμα σε καθαρό μέταλλο πιέζονται όσο ποτέ.
Γιατί ανεβαίνει η τιμή
Η προσφορά από τα ορυχεία υστερεί. Η Χιλή κατέγραψε το ασθενέστερο δεύτερο τρίμηνο τουλάχιστον των τελευταίων 19 ετών, η παραγωγή της Antofagasta στο πρώτο εξάμηνο υποχώρησε 9,5% και το ορυχείο Cobre Panama παραμένει κλειστό. Ταυτόχρονα η ζήτηση ενισχύεται από τρεις μεγάλες τάσεις, τα κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης, τα ηλεκτρικά οχήματα και την αναβάθμιση των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας.
Υπάρχει και ένας γεωγραφικός παράγοντας. Ενόψει πιθανών αμερικανικών δασμών, μεγάλες ποσότητες μετάλλου μεταφέρθηκαν στις ΗΠΑ. Τα αποθέματα στο Comex εκτινάχθηκαν σε επίπεδο ρεκόρ κοντά στους 696 χιλιάδες τόνους, ενώ τα αποθέματα του Λονδίνου έχουν μειωθεί περίπου 40% από τα τέλη Μαΐου και της Σαγκάης έχουν υποχωρήσει περίπου 85% από τα υψηλά του Μαρτίου, στους 63 χιλιάδες τόνους. Το μέταλλο υπάρχει, βρίσκεται όμως στη λάθος πλευρά του Ατλαντικού.
Η παγίδα των χυτηρίων
Τα χυτήρια αμείβονται με τα τέλη κατεργασίας και εξευγενισμού που πληρώνουν τα μεταλλεία. Όταν το συμπύκνωμα σπανίζει, τα τέλη καταρρέουν. Το ετήσιο συμβόλαιο αναφοράς διαμορφώθηκε στα 80 δολάρια ανά τόνο για το 2024, στα 21,25 δολάρια για το 2025 και μηδενίστηκε για το 2026, στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί ποτέ. Στην αγορά spot τα τέλη είναι αρνητικά, δηλαδή οι μονάδες πληρώνουν για να επεξεργαστούν μετάλλευμα.
Η ρίζα του προβλήματος είναι η υπερβάλλουσα δυναμικότητα. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, η Κίνα τήκει περίπου τον μισό χαλκό του πλανήτη και έχει καλύψει πάνω από το 90% της αύξησης της παγκόσμιας δυναμικότητας από το 2005. Πολλές μονάδες λειτουργούν με στόχους παραγωγής και όχι κερδοφορίας, οπότε δεν κλείνουν όταν τα οικονομικά δεν βγαίνουν.
Τι σημαίνει για τον επενδυτή
Η διάκριση έχει σημασία. Οι εταιρείες που ελέγχουν ορυχεία επωφελούνται άμεσα από την τιμή, ενώ όσες κάνουν κυρίως κατεργασία βλέπουν το περιθώριο να συμπιέζεται και στηρίζονται σε παραπροϊόντα όπως ο χρυσός, το ασήμι και το θειικό οξύ. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας εκτιμά ότι έως το 2035 μπορεί να εμφανιστεί έλλειμμα προσφοράς της τάξης του 30%, καθώς η περιεκτικότητα των κοιτασμάτων έχει πέσει 40% από το 1991 και ένα νέο ορυχείο χρειάζεται κατά μέσο όρο 17 χρόνια από την ανακάλυψη έως την παραγωγή. Για ένα χαρτοφυλάκιο ο χαλκός λειτουργεί ως έκθεση στην ηλεκτροδότηση της οικονομίας, με τη μεταβλητότητα όμως να παραμένει υψηλή και με τις τιμές να ενσωματώνουν ήδη ένα αρκετά αισιόδοξο σενάριο.
Το παρόν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή ή σύσταση αγοράς ή πώλησης.
Πηγές στοιχείων, Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας, London Metal Exchange, CME Group.
