Ο δείκτης του δολαρίου κινήθηκε την Τετάρτη γύρω από τις 102,3 μονάδες, με άνοδο περίπου 0,5% μέσα στη συνεδρίαση και στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαεπτά μηνών. Το ευρώ υποχώρησε κάτω από το 1,12 δολάριο, στο 1,118, με ημερήσια πτώση 0,7%, πλησιάζοντας το χαμηλό του 1,116 που σημειώθηκε στις αρχές της εβδομάδας. Μέσα σε ένα μήνα ο δείκτης του δολαρίου έχει κερδίσει πάνω από 3,5%, ενώ το ευρώ χάνει σχεδόν 3,9% σε δωδεκάμηνη βάση.
Η διαφορά των αποδόσεων κρατά το δολάριο ψηλά
Η βασική αιτία βρίσκεται στο χάσμα των επιτοκίων. Η απόδοση του δεκαετούς αμερικανικού ομολόγου ανέβηκε την Τετάρτη στο 5,32%, επίπεδο που είχε να εμφανιστεί από το 2002, και μέσα σε δώδεκα μήνες έχει αυξηθεί πάνω από 110 μονάδες βάσης. Η Fed, υπό τη νέα της ηγεσία, αύξησε τον Σεπτέμβριο τα επιτόκια για πρώτη φορά μετά το 2023 και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων κινήσεων, καθώς ο πληθωρισμός παραμένει πάνω από τον στόχο. Όσο τα αμερικανικά ομόλογα προσφέρουν τέτοιες αποδόσεις, τα κεφάλαια που αναζητούν σταθερό εισόδημα κατευθύνονται στις ΗΠΑ και αγοράζουν δολάρια για να το κάνουν.
Το ευρώ πιέζεται από το δημοσιονομικό ρίσκο
Στην Ευρώπη η πίεση δεν προέρχεται τόσο από τα επιτόκια όσο από τη δημοσιονομική εικόνα. Η απόδοση του γαλλικού δεκαετούς βρίσκεται επίσης στο υψηλότερο σημείο από το 2002 και η διαφορά της από το γερμανικό έχει ξεπεράσει τις 150 μονάδες βάσης, το μεγαλύτερο άνοιγμα από τα τέλη του 2011. Οι πρόωρες εκλογές στην Ισπανία και οι ιταλικές εκλογές του επόμενου έτους προσθέτουν πολιτική αβεβαιότητα. Παράλληλα, η άνοδος του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια επιβαρύνει τα νομίσματα των οικονομιών που εισάγουν ενέργεια, δηλαδή κυρίως το ευρώ και το γεν. Το γεν παραμένει κοντά στο 158 ανά δολάριο, παρότι η Τράπεζα της Ιαπωνίας ανέβασε τον Σεπτέμβριο το βασικό της επιτόκιο στο 1,25%.
Τι σημαίνει πρακτικά για έναν Έλληνα επενδυτή
Για όποιον έχει αποταμιεύσεις και εισόδημα σε ευρώ, ένα ισχυρότερο δολάριο έχει δύο όψεις. Οι τοποθετήσεις σε αμερικανικές μετοχές ή ομόλογα, εφόσον δεν υπάρχει αντιστάθμιση συναλλάγματος, αποτιμώνται σε ευρώ υψηλότερα απ ό,τι δείχνει η πορεία των ίδιων των τίτλων. Το αντίστροφο ισχύει αν το ευρώ ανακάμψει, οπότε μέρος των κερδών εξανεμίζεται. Από την άλλη, το ακριβό δολάριο κάνει πιο δαπανηρές τις εισαγωγές ενέργειας και εμπορευμάτων, που τιμολογούνται κυρίως σε δολάρια, και συντηρεί πληθωριστικές πιέσεις στην ευρωζώνη. Το συμπέρασμα για τον ιδιώτη δεν είναι να προβλέψει τη συναλλαγματική ισοτιμία, αλλά να γνωρίζει πόσο μεγάλο μέρος του χαρτοφυλακίου του εξαρτάται από αυτήν.
Το παρόν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή ή σύσταση αγοράς ή πώλησης.
Πηγές στοιχείων, Federal Reserve, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Τράπεζα της Ιαπωνίας, U.S. Department of the Treasury.
