Η δημοπρασία πενταετών αμερικανικών ομολόγων της 23ης Σεπτεμβρίου έδειξε πόσο ακριβά πληρώνει πλέον το αμερικανικό δημόσιο τον δανεισμό του. Το υπουργείο Οικονομικών διέθεσε τίτλους 70 δισ. δολαρίων με ανώτατη απόδοση 5,033% και δείκτη κάλυψης 2,21. Έναν μήνα πριν, στη δημοπρασία της 26ης Αυγούστου, το ίδιο ύψος τίτλων είχε διατεθεί με απόδοση 4,393% και κάλυψη 2,37, δηλαδή το κόστος δανεισμού ανέβηκε περίπου 64 μονάδες βάσης σε τέσσερις εβδομάδες.
Ποιος αγόρασε και ποιος έμεινε με τα αζήτητα
Η σύνθεση της ζήτησης έχει μεγαλύτερη σημασία από την ίδια την απόδοση. Οι έμμεσοι αγοραστές, κατηγορία στην οποία εντάσσονται κυρίως ξένοι επενδυτές και κεντρικές τράπεζες, πήραν τίτλους 37,84 δισ. δολαρίων έναντι 42,94 δισ. τον Αύγουστο. Οι βασικοί διαπραγματευτές, δηλαδή οι τράπεζες που είναι υποχρεωμένες να απορροφήσουν ό,τι μένει αδιάθετο, κατέληξαν με 10,99 δισ. δολάρια έναντι 7,01 δισ. τον προηγούμενο μήνα. Όταν το μερίδιο των διαπραγματευτών ανεβαίνει τόσο, σημαίνει ότι η τελική ζήτηση υπολείπεται της προσφοράς.
Η απάντηση του υπουργείου Οικονομικών
Από τις 9 Σεπτεμβρίου το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών τουλάχιστον διπλασίασε το μέγεθος των πράξεων επαναγοράς που στηρίζουν τη ρευστότητα στο μακρύ άκρο της καμπύλης. Το ανώτατο ποσό ανά πράξη ανέβηκε από 2 δισ. σε τουλάχιστον 4 δισ. δολάρια για τους τίτλους δεκαετίας έως εικοσαετίας και εικοσαετίας έως τριακονταετίας, με ισχύ έως το τρίμηνο αναχρηματοδότησης της 4ης Νοεμβρίου. Στην πράξη της 24ης Σεπτεμβρίου το ανώτατο ποσό ορίστηκε στα 6 δισ. δολάρια για τη ζώνη εικοσαετίας έως τριακονταετίας, με 35 επιλέξιμες εκδόσεις.
Πόση ρευστότητα ζητά η αγορά
Στην πράξη επαναγοράς της 17ης Σεπτεμβρίου, που κάλυπτε τη ζώνη επταετίας έως δεκαετίας, προσφέρθηκαν τίτλοι 9,74 δισ. δολαρίων και έγιναν δεκτοί 2,385 δισ. Το ότι οι κάτοχοι προσφέρουν σχεδόν τετραπλάσιο όγκο από αυτόν που τελικά αγοράζεται δείχνει πόσο έντονα αναζητούν ρευστότητα σε παλαιότερες, λιγότερο εμπορεύσιμες εκδόσεις.
Τι σημαίνει για τον επενδυτή
Οι επαναγορές δεν είναι ποσοτική χαλάρωση. Το υπουργείο δεν δημιουργεί χρήμα, αγοράζει παλιές εκδόσεις χαμηλής ρευστότητας και χρηματοδοτεί την αγορά με νέες εκδόσεις, ώστε να λειτουργεί ομαλότερα η δευτερογενής αγορά. Από μόνες τους δεν κατεβάζουν τις αποδόσεις. Για τον ιδιώτη επενδυτή, μια απόδοση άνω του 5% στην πενταετία σημαίνει ότι το θεωρητικά ακίνδυνο επιτόκιο έχει γίνει ανταγωνιστικό απέναντι στις μετοχές, ενώ τα αμοιβαία και τα διαπραγματεύσιμα κεφάλαια ομολόγων μεγάλης διάρκειας καταγράφουν κεφαλαιακές ζημιές όσο ανεβαίνουν οι αποδόσεις. Το διαπραγματεύσιμο κεφάλαιο που παρακολουθεί τα αμερικανικά ομόλογα άνω των είκοσι ετών υποχώρησε 1,62% στα 80,43 δολάρια, ενώ το αντίστοιχο κεφάλαιο του δείκτη S&P 500 έχασε 0,72%.
Πηγές στοιχείων, U.S. Department of the Treasury, αποτελέσματα δημοπρασιών και ανακοινώσεις πράξεων επαναγοράς, Treasury Fiscal Data.
Το παρόν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή ή σύσταση αγοράς ή πώλησης.
