Το ασφάλιστρο κινδύνου για το γαλλικό χρέος εκτινάχθηκε στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας δεκαετίας. Η διαφορά απόδοσης ανάμεσα στο γαλλικό και στο γερμανικό δεκαετές ομόλογο διαμορφώθηκε την 1η Οκτωβρίου στις 130,3 μονάδες βάσης, αυξημένη κατά 13,2 μονάδες μέσα σε μία συνεδρίαση, όταν ο μέσος όρος του τελευταίου δωδεκαμήνου ήταν 74,6 μονάδες και το χαμηλό 59 μονάδες. Το γαλλικό δεκαετές απέδιδε 4,90% και το γερμανικό 3,60%, ενώ η γαλλική απόδοση άγγιξε ενδοσυνεδριακά το 4,94%, επίπεδο που δεν είχε καταγραφεί από το 2002.
Ένας προϋπολογισμός χωρίς πλειοψηφία
Η αφορμή είναι η κατάθεση του γαλλικού προϋπολογισμού. Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας βρίσκεται κοντά στο 119% του ΑΕΠ και προβλέπεται να ξεπεράσει το 120% το 2027. Το έλλειμμα εκτιμάται στο 5,4% του ΑΕΠ για το 2026, με στόχο το 5% το 2027, ενώ χωρίς μέτρα θα πλησίαζε το 6,5%. Η κυβέρνηση αναζητά εξοικονομήσεις 54 δισεκατομμυρίων ευρώ, μέσα από πάγωμα μισθών στο δημόσιο, περιορισμό της αναπροσαρμογής των συντάξεων και μείωση του πλαφόν των φορολογικών εκπτώσεων. Δεν διαθέτει όμως καθαρή πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, και η προθεσμία για τον δημοσιονομικό νόμο είναι η 6η Οκτωβρίου.
Η πίεση περνά σε όλη την ευρωζώνη
Η αναταραχή δεν περιορίζεται στη Γαλλία. Το ιταλικό δεκαετές ανέβηκε την 1η Οκτωβρίου στο 4,72%, υψηλότερο επίπεδο από τον Νοέμβριο του 2023, με άνοδο 10 μονάδων βάσης στη συνεδρίαση. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει ανεβάσει το επιτόκιο αποδοχής καταθέσεων στο 2,50% από τις 16 Σεπτεμβρίου, με τις προβλέψεις του προσωπικού της να δείχνουν πληθωρισμό 3,0% το 2026 και 2,5% το 2027. Το διευρυνόμενο κόστος δανεισμού των κρατών αρχίζει πλέον να λειτουργεί ως φρένο στις προσδοκίες για περαιτέρω αυξήσεις στη συνεδρίαση της 29ης Οκτωβρίου.
Η Ελλάδα στην άλλη πλευρά της εικόνας
Το ελληνικό δεκαετές διαμορφώθηκε την 1η Οκτωβρίου στο 4,56%, με άνοδο 12 μονάδων βάσης, δηλαδή περίπου 96 μονάδες πάνω από το γερμανικό. Δανείζεται έτσι φθηνότερα από τη Γαλλία και από την Ιταλία, παρότι το ελληνικό χρέος ήταν στο 146,1% του ΑΕΠ στο τέλος του 2025, έναντι 115,6% για τη Γαλλία, 137,1% για την Ιταλία και 87,8% για τη ζώνη του ευρώ. Οι αγορές τιμολογούν δηλαδή την τροχιά του χρέους και τη δημοσιονομική πειθαρχία, όχι μόνο το απόλυτο μέγεθος.
Τι σημαίνει πρακτικά
Για τον Έλληνα επενδυτή υπάρχουν τρεις πρακτικές προεκτάσεις. Πρώτον, όσο ανεβαίνουν οι αποδόσεις στην ευρωζώνη, πέφτουν οι τιμές των ομολόγων που έχει ήδη στο χαρτοφυλάκιο, και όσο μεγαλύτερη η διάρκεια τόσο βαρύτερη η απώλεια. Δεύτερον, τα spreads επηρεάζουν τις τραπεζικές μετοχές, που κρατούν σημαντικά χαρτοφυλάκια κρατικών ομολόγων. Τρίτον, υψηλότερες αποδόσεις στα κρατικά σημαίνουν ακριβότερος δανεισμός και για τις επιχειρήσεις. Η σχετική ανθεκτικότητα του ελληνικού spread είναι θετική, όμως σε ένα γενικευμένο επεισόδιο φυγής κεφαλαίων καμία περιφερειακή αγορά δεν μένει ανέπαφη.
Πηγές στοιχείων, Eurostat, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, γαλλικό σχέδιο προϋπολογισμού 2027.
Το παρόν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή ή σύσταση αγοράς ή πώλησης.
