Η παραγωγή αργού πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας υποχώρησε τον Αύγουστο στα 6,238 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπέβαλε το Ριάντ στη γραμματεία του ΟΠΕΚ. Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο από το 1990. Οι εξαγωγές αργού διαμορφώθηκαν στα 3,2 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, το ασθενέστερο μέγεθος των τελευταίων δεκατριών ετών. Παράλληλα το Brent κινήθηκε πάνω από τα 105 δολάρια το βαρέλι, ενώ το χρηματιστηριακό προϊόν United States Oil Fund ενισχύθηκε κατά 2,77% στη συνεδρίαση.
Γιατί έχει σημασία ο ρόλος του Ριάντ
Η Σαουδική Αραβία λειτουργούσε επί δεκαετίες ως ο παραγωγός που κάλυπτε τα κενά της παγκόσμιας αγοράς, διαθέτοντας το μεγαλύτερο απόθεμα αδρανούς παραγωγικής δυναμικότητας. Όταν η ίδια η χώρα αντλεί λιγότερο από επτά εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, η αγορά χάνει τον βασικό της σταθεροποιητή. Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στα κοιτάσματα αλλά στη διακίνηση, καθώς οι εξαγωγές μέσω του Περσικού Κόλπου παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αποκλεισμένες και τα διυλιστήρια του εξωτερικού αναζητούν εναλλακτικές φορτώσεις.
Τα αποθέματα αδειάζουν
Σύμφωνα με τη Διοίκηση Ενεργειακών Πληροφοριών των ΗΠΑ, τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου μειώνονταν κατά μέσο όρο 3,9 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως στο δεύτερο τρίμηνο του 2026 και η αποκλιμάκωση αναμένεται να συνεχιστεί έως το τέλος της χρονιάς. Η ίδια πηγή τοποθετεί τη μέση τιμή του Brent κοντά στα 90 δολάρια για το δεύτερο εξάμηνο, αναθεωρώντας ανοδικά κατά οκτώ δολάρια την προηγούμενη εκτίμησή της, και προβλέπει υποχώρηση προς τα 77 δολάρια το δεύτερο τρίμηνο του 2027 εφόσον οι ροές ομαλοποιηθούν.
Οι επιπτώσεις στον πληθωρισμό
Η ενέργεια περνά γρήγορα στις τιμές παραγωγού και καταναλωτή. Ένα βαρέλι πάνω από τα 100 δολάρια σημαίνει ακριβότερα καύσιμα, ακριβότερες μεταφορές και πίεση στα περιθώρια κέρδους των βιομηχανικών εταιρειών. Για τις κεντρικές τράπεζες, η εξέλιξη περιπλέκει τη νομισματική πολιτική, αφού η ανατίμηση της ενέργειας ανεβάζει τον πληθωρισμό ενώ ταυτόχρονα επιβραδύνει την οικονομική δραστηριότητα.
Τι σημαίνει για τον επενδυτή
Ο Έλληνας ιδιώτης επενδυτής καλείται να δει το θέμα σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο, οι εταιρείες πετρελαίου, διύλισης και ναυτιλίας ευνοούνται από τις υψηλές τιμές και τους αναδιαμορφωμένους ναύλους. Στο δεύτερο, οι κλάδοι που χρησιμοποιούν την ενέργεια ως κόστος, όπως οι αεροπορικές, οι μεταφορές και μέρος της βιομηχανίας, βλέπουν τα περιθώριά τους να συμπιέζονται. Η ισορροπία των δύο πλευρών σε ένα χαρτοφυλάκιο έχει μεγαλύτερη σημασία από την πρόβλεψη της επόμενης κίνησης της τιμής, που εξαρτάται από γεωπολιτικά γεγονότα τα οποία κανείς δεν ελέγχει.
Πηγές στοιχείων, ΟΠΕΚ, Διοίκηση Ενεργειακών Πληροφοριών των ΗΠΑ (EIA).
Το παρόν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή ή σύσταση αγοράς ή πώλησης.
