Ο χρυσός υποχώρησε αισθητά την Τετάρτη, με την τιμή του να κινείται κοντά στα 4.300 δολάρια ανά ουγγιά και το μεγαλύτερο διαπραγματεύσιμο αμοιβαίο κεφάλαιο που τον παρακολουθεί να χάνει 1,78%. Η πίεση προήλθε από τον συνδυασμό ενός ισχυρότερου δολαρίου και σαφώς υψηλότερων αποδόσεων στα αμερικανικά κρατικά ομόλογα, δύο παραγόντων που ιστορικά λειτουργούν αρνητικά για ένα περιουσιακό στοιχείο το οποίο δεν αποδίδει τόκο.
Το δολάριο και οι αποδόσεις πιέζουν
Ο δείκτης του δολαρίου βρέθηκε σε υψηλό διμήνου, ενώ το αντίστοιχο διαπραγματεύσιμο αμοιβαίο κεφάλαιο κέρδισε 0,47%. Ένα ακριβότερο δολάριο κάνει τον χρυσό πιο δαπανηρό για όσους αγοράζουν σε άλλα νομίσματα και περιορίζει τη ζήτηση. Ταυτόχρονα η απόδοση του δεκαετούς αμερικανικού ομολόγου πέρασε πάνω από το 5% και η διετία κινείται κοντά στο 4,8%. Όσο ανεβαίνει το επιτόκιο που προσφέρει ένα ασφαλές έντοκο περιουσιακό στοιχείο, τόσο μεγαλώνει το κόστος ευκαιρίας για όποιον κρατά μέταλλο χωρίς απόδοση.
Η Fed αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού
Η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ αύξησε στις 16 Σεπτεμβρίου το επιτόκιο αναφοράς στο εύρος από 3,75% έως 4,00%, με ομόφωνη ψήφο, τονίζοντας ότι ο πληθωρισμός παραμένει υψηλός. Μετά τα ισχυρότερα του αναμενομένου στοιχεία δραστηριότητας του Σεπτεμβρίου, οι αγορές παραγώγων προεξοφλούν πιθανότητα κοντά στο μισό για ακόμη μία αύξηση μέσα στον Οκτώβριο. Αυτή η μετατόπιση προσδοκιών, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, εξηγεί την αδυναμία του χρυσού τις τελευταίες συνεδριάσεις.
Η γεωπολιτική υποχωρεί από το προσκήνιο
Ένας δεύτερος λόγος είναι η αποκλιμάκωση του ασφαλίστρου κινδύνου. Οι επαφές γύρω από το ιρανικό ζήτημα στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ δημιούργησαν προσδοκίες για λιγότερη ένταση στη Μέση Ανατολή. Όταν ο φόβος υποχωρεί, μέρος των κεφαλαίων που είχαν καταφύγει στον χρυσό αναζητά ξανά αποδόσεις αλλού. Η κίνηση αυτή δεν ακυρώνει τη δομική στήριξη που προσφέρουν οι αγορές των κεντρικών τραπεζών, αλλά εξηγεί γιατί το μέταλλο δυσκολεύεται να διατηρήσει τα υψηλά του.
Τι σημαίνει πρακτικά για τον επενδυτή
Ο χρυσός παραμένει εργαλείο διασποράς κινδύνου, όχι εργαλείο απόδοσης. Σε ένα περιβάλλον όπου τα επιτόκια ανεβαίνουν και το δολάριο ενισχύεται, η θέση σε μέταλλο κοστίζει περισσότερο σε χαμένη απόδοση. Όποιος διατηρεί έκθεση, καλό είναι να την αντιμετωπίζει ως ασφάλεια χαρτοφυλακίου με συγκεκριμένο ποσοστό και όχι ως στοίχημα κατεύθυνσης, και να παρακολουθεί κυρίως δύο μεγέθη, την πορεία των πραγματικών επιτοκίων και την ισοτιμία του δολαρίου.
Πηγές στοιχείων, Federal Reserve, U.S. Department of the Treasury, CME Group.
Το παρόν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή ή σύσταση αγοράς ή πώλησης.
